Category Układ trawienny

Zwłóknienie wątroby – marskość wątroby

Marskość wątroby (łac.cirrhosis hepatis) choroba powoduje włóknienie miąższu wątroby, powodując niszczenie struktury narządu. Cechą choroby jest to, że dochodzi do zastępowania komórek włóknami tkanki łącznej co powoduje zaburzenie prawidłowej budowy organu. Powodem takich zmian jest upośledzenie funkcji metabolicznych, utrudnienia odpływu żółci. Przyczyną marskości wątroby są toksyny w organizmie głównie alkohol lub choroby metaboliczne. Uszkodzenie wątroby to nieodwracalna zmiana, jeśli podejmie się leczenie jest prawdopodobieństwo spowolnienia rozwoju choroby. Pierwsze objawy, które mogą niepokoić to: zaczerwienienie dłoni, przerost ślinianek przyusznych, czerwone plamki na górnej części ciała. Inny objaw to zniekształcenie palców i paznokci u rąk. W momencie silnego rozwoju choroby mogą pojawić się objawy: zmęczenia, utraty apetytu, osłabienie, utrata masy ciała, wodobrzusze, bóle brzucha. Leczenie to przede wszystkim zakaz spożywania alkoholu oraz leczenie przeciwwirusowymi lekami. Istnieje możliwość przeszczepu wątroby, kiedy nie można wyleczyć powikłań choroby czy funkcjonowanie wątroby jest w krytycznym stanie.

Objawy i leczenie owsicy

Choroba dotyka głównie dzieci między 5 a 6 rokiem życia i jest bardzo rozpowszechniona. Do zarażenia najczęściej dochodzi w żłobkach, przedszkolach, szkołach, internatach i domach dziecka. Dorośli są mniej podatni na zakażenia, co spowodowane jest większą odpornością.
Najczęstszym objawem jest świąd odbytu, utrata łaknienia, nerwowość, niepokój. Również na skórze wokoło odbytu lub krocza można zauważyć szarobiałe twory.
Owsicę można rozpoznać poprzez badanie kału na obecność jaj. Podstawowy zapobieganiem choroby jest zachowanie higieny osobistej. Leczenie polega na podaniu kuracji odpowiednich leków.

Pasożyt człowieka – tasiemiec nieuzbrojony

Tasiemiec nieuzbrojony to pasożyt człowieka, który rozmnaża się jako żywiciel ostateczny. Umiejscowienie jest w jelicie cienkim, a jego rozmiary sięgają od 4 do 12m długości, 8-10mm średnicy. Nie posiada haczyków, a żywi się mleczkiem pokarmowym. Aby zapobiec zarażeniem tasiemcem nieuzbrojonym potrzebne są badania mięsa, nie spożywanie niebadanego mięsa, przestrzeganie higieny. Rozpoznanie opiera się na badaniu kału na obecność jaj i członków tasiemca. Leczenie podaje się jednorazowo antybiotyk, a po kilku tygodniach należy zbadać kał, aby sprawdzić efekty leczenia.