Choroba niedokrwienia serca (łac. morbus ischaemicus cordis) to zespół objawów powodujących stan niedostatecznego zaopatrzenia mięśnia sercowego głównie w tlen i substancje odżywcze. Brak tlenu powoduje niedotlenienie prowadzi do niewydolności wieńcowej. Często w konsekwencji dochodzi do dusznicy bolesnej, a w konsekwencji zawału mięśnia sercowego. Jest to bardzo często przyczyna śmierci. Choroba ta jest konsekwencją miażdżycy tętnic wieńcowych, która doprowadza do zwężania tętnic i pogorszenie przepływu wieńcowego. Za niedokrwienie odpowiedzialne są także: niedokrwistość, niewydolność oddechowa, nadczynność tarczycy, wady serca, nadciśnienie tętnicze. Leczenie powoduje zmniejszenie ilości napadów niedokrwienia,poprzez zastosowanie leków: przeciw płytkowych lub hipolipemizujące.